Według Davida Rocka, w chwili obecnej chyba najbardziej znanego praktyka wykorzystującego odkrycia neurobiologii w swojej pracy coacha i trenera, coaching to:

„Ułatwianie pozytywnych zmian poprzez poprawę sposobu myślenia.”

Jak pamiętasz z poprzedniego tekstu, przywołałem pojęcie, które zresztą zaczyna być coraz bardziej popularne, Brain-Based Coaching, które oznacza wprowadzenie do praktyki coachingu wyników odkryć neurobiologii. Z powyższej definicji wynika, że celem BBC nie jest jedynie zaplanowanie zmieniających bieżące doświadczenia działań, ale jego głęboką istotą jest poprawienie/polepszenie sposobu myślenia klienta. Dopiero to może przynieść prawdziwe, głębokie i długotrwałe zmiany w jego życiu.

W modelu zaproponowanym przez Davida Rocka w wyniku zmiany sposobu myślenia doświadczymy lepszego radzenia sobie z własnymi emocjami jak i z emocjami innych, dzięki czemu nasze zachowania i działania staną się bardziej efektywne, co z kolei pozwoli nam w pełni wykorzystać nasz wewnętrzny potencjał, doprowadzając do satysfakcjonujących, wyjątkowych rezultatów Możemy to przedstawić następująco:

zmiana myślenia –> radzenie sobie z emocjami –> efektywne zachowania –> satysfakcjonujące rezultaty

Powtórzmy jeszcze raz: BBC nie jest kolejnym rodzajem/sposobem/modyfikacją coachingu „zwykłego” (w tej chwili przychodzi zapewne każdemu do głowy szereg określeń, które poprzedzają słowo „coaching” i które z założenia mają rozróżniać ten rodzaj coachingu od coachingu „saute”). Jest raczej wskazówką, czy podkreśleniem, że w pracy coacha kierującego się BBC (której celem jest, jak w każdym procesie coachingowym, pomoc naszym klientom w dotarciu i w pełnym wykorzystaniu ich wewnętrznego potencjału), stosuje się wszystkie ważne dla skutecznego coachingu odkrycia naukowo zweryfikowanej platformy, jaką jest neurobiologia. Z naszego doświadczenia wiemy, że jeżeli w rozmowie ze sceptycznie nastawionym klientem prezentujemy mu podstawy naukowe coachingu, oparte na odkryciach neurobiologii, pozwala to łatwiej go przekonać do idei coachingu.

Ten i kolejny odcinek naszej opowieści o coachingu BBC poświęcimy kilku obszarom i pojęciom, bez znajomości trudno mówić o jego praktycznej realizacji. Rozpoczynamy od uważności.

Praktyka uważności

Uważność to według Tanga i Posnera „świadomość teraźniejszości, brak osądu i akceptacja”. Według neurobiologii powyższe postawy mają niebywałe znaczenie dla pełnej realizacji potencjału człowieka. Ma to podwójny aspekt dla każdego coacha:

  1. uświadamia mu, jak zwracanie uwagi na własne procesy myślowe pozwala im być blisko klientów.
  2. sprzyja własnemu rozwojowi każdego coacha, czyli rozwojowi ich mózgów.

Daniel Siegel przyjrzał się dokładniej, jak praktyka uważności wpływa na funkcje umysłu zachodzące w korze przedczołowej. Okazało się, że zanotowano istotną poprawę poniższych funkcji wraz z jednoczesną zmianą odpowiadających struktur mózgu:

  1. optymalizacja funkcji między ciałem a mózgiem,
  2. umiejętność radzenia sobie z emocjami,
  3. panowanie nad strachem i lękiem,
  4. efektywna i dostrojona komunikacja,
  5. poziom empatii,
  6. intuicja,
  7. elastyczność reakcji,
  8. wglądy
  9. spójność wewnętrzna

Tak więc rozumienie i praktykowanie uważności pozwoli coachowi na:

  1. lepsze poznanie samego siebie i pozyskanie głębszych refleksji,
  2. kontakt z drugą osobą poprzez prawdziwie bezpośrednią i głęboką obecność,
  3. wspomaganie swoich klientów w budowie i rozwoju ich samoświadomości.

W kolejnym odcinku przyjrzymy się podstawowemu pojęciu BBC, czyli niebywałej zdolności mózgu do zmiany, zwanej neuroplastycznością oraz poznamy, czym jest neuronalny darwinizm.

 Literatura:

David Rock, Linda J. Page: Fundamenty coachingu. Neurobiologia a skuteczna praktyka. Warszawa 2014

Daniel Siegel: Rozwój umysłu: jak stajemy się tym, kim jesteśmy. Kraków, Wyd. UJ

Tang, Y.-Y., Posner, M.J. The neuroscience of mindfulness. NeuroLeadreship Journal 2008

Autor:

Darek Niedzieski, coach@darekniedzieski.pl

Dodaj komentarz